Deklamasyon: LUHA
Luha ni Rufino Alejandro Daloy, aking luha… daloy aking luha, sa gabing malalim, sa iyong pag-agos, inanod mo lamang ang aking damdamin,
Luha ni Rufino Alejandro Daloy, aking luha… daloy aking luha, sa gabing malalim, sa iyong pag-agos, inanod mo lamang ang aking damdamin,
Inang Wika ni Amado Hernandez Ako’y ikakasal, sa aming tahana’y masayang-masaya: may piging, tugtugan, awitan, sayawan.
Isang tao, munting taong kaharia’y nasa bukid, May maliit na bakurang abot-tanaw ng silahis; Nagtatanod – isang kubong kabahaya’y tila langit; Ang libangan, halamanang sa looba’y nagtatalik; Sa maghapon, ang kawaksi’y ang sariling mga bisig… Munting tao, hamak lamang – iyan ako, anakpawis.
Ito ang bayan ko: Pitong libong pulong kupkop ng Bathala, ngunit dinuhagi at sinamantala ng mga banyaga; Lipi ng magiting na mapaghimagsik ang puso at diwa, Unang Republikang sa dulong silanga’y nagtamo ng laya; Ito ang bayan ko: sumilang sa dugo’t nabuhay sa luha At pinagsawaan ng lahat ng biro’t hampas ng tadhana!
Recent Comments